self control

I've always had this problem with self-reward systems. It never works for me!
I can't say if X happens I'll get myself a nice Y! I'll go get Y, if X happened that would be my "I did it go me" reward, if X didn't happen, it would be my "who cares never mind cheer up" reward!

ذهن انسان تمايل عجيبی به باور خبر های خوب دارد.
همين.

I'm not bitter, I'm better.

It just makes me blue sometimes. That's all!

Sometimes I wish I could

choose the bolder, taken by fewer, newer, never happened before, more dangerous, crazier, sounds funner but riskier, YET better choice.


P.S. Guess it's good I have you to nudge me from time to time.

It's true

Twitter does make you lazy for blogging!

جمع بندی نامه

پیش نوشت: وقتی پل قبلی رو می نوشتم فکر نمی کردم اینقدر لیترال جوابشو ببینم.

0. پل جدید.
1. موسوی رئیس جمهور من است.
2. رئیس نداریم. دکتر بعد از یک دعوای اساسی با مدیرعامل تا اطلاع ثانوی رفته است.
3. می خواستم گاهی وال پیپرهای موبایلم رو پست کنم اینجا بس که عاشقشونم، رفتم یه بلاگ زدم، حالا پیدا کنید دلیل زدن این بلاگ رو!!

پی نوشت: فارسی نوشتن اینجا مثل فارسی کردن هزار تا کار دیگه باگ داره